105. ถ้าท่านพูดพล่อย ๆ ก็คือท่านเปิดรูรั่ว ให้เกียรติยศของท่าน ค่อย ๆ รั่วจนหมดไป
พุทธศาสนสุภาษิตและคำสอนของ ท่านพุทธทาสภิกขุ บทนี้เน้นย้ำเรื่อง "สัมมาวาจา" หรือการสำรวมระวังคำพูด
การ "พูดพล่อย" ในที่นี้หมายถึงการพูดโดยไม่คิด พูดไม่จริง หรือพูดไร้สาระ ซึ่งเปรียบเสมือนการสร้าง "รอยรั่ว" บนภาชนะที่บรรจุความดีงามเอาไว้ แม้เราจะสั่งสมบุญบารมีหรือสร้างชื่อเสียงมามากเพียงใด แต่หากควบคุมวาจาไม่ได้ เกียรติยศเหล่านั้นก็จะ "ค่อยๆ รั่ว" หายไปจนหมดสิ้นในที่สุด
สรุปข้อคิดสั้นๆ:
คำพูดคือตัวตน: วาจาสะท้อนถึงสติและปัญญาของผู้พูด
เกียรติยศสร้างยากทำลายง่าย: เพียงวาจาที่ไม่ระวังอาจทำลายความน่าเชื่อถือที่สร้างมาทั้งชีวิต
สติก่อนปาก: การหยุดคิดเพียงเสี้ยววินาทีก่อนพูด ช่วยอุดรูรั่วของเกียรติยศได้เสมอ
