58. คนหนึ่งพูดภาษาเงิน อีกคนพูดภาษาธรรมแล้วมันจะพูดรู้เรื่องได้อย่างไรกัน
คำกล่าวนี้ของ ท่านพุทธทาสภิกขุ สะท้อนถึงความขัดแย้งใน "เป้าหมาย" และ "คุณค่า" ของชีวิตที่ต่างกันสุดขั้ว
การจะพูดให้รู้เรื่องในมุมของท่านพุทธทาส ไม่ได้หมายถึงการทำให้คนหนึ่งเปลี่ยนมาพูดอีกภาษาหนึ่ง แต่คือการ "ปรับจูน" ผ่านหัวใจสำคัญ ดังนี้
มองหา "จุดร่วม" ของชีวิต: แม้คนหนึ่งจะเน้นเศรษฐกิจ (ภาษาเงิน) และอีกคนเน้นจิตใจ (ภาษาธรรม) แต่ทั้งคู่ต่างต้องการ "ความสุข" และ "ความพ้นทุกข์" เหมือนกัน หากยอมรับความจริงข้อนี้ จะเริ่มคุยกันด้วยความเม้าท์มอยที่สร้างสรรค์ได้มากขึ้น แนวคิดเรื่องความพ้นทุกข์
ใช้ธรรมะเป็นรากฐานของงาน: ท่านพุทธทาสมักสอนว่า "การทำงานคือการปฏิบัติธรรม" ดังนั้น ภาษาเงิน (การหาเลี้ยงชีพ) กับ ภาษาธรรม (ความถูกต้อง) จึงไม่ใช่คนละเรื่องกัน แต่เป็นเรื่องเดียวกันที่ต้องทำไปพร้อมกันเพื่อไม่ให้เกิดความโลภจนเกินพอดี ธรรมะกับการทำงาน
การลดอัตตา: ปัญหาที่คุยกันไม่รู้เรื่องมักเกิดจาก "ตัวกู ของกู" (อัตตา) หากทั้งสองฝ่ายลดการยึดมั่นในชุดความคิดตนเอง แล้วใช้ความเมตตาเป็นภาษากลาง ก็จะสื่อสารกันได้ในที่สุด
สรุปคือ จะรู้เรื่องได้ต้องใช้ "สติ" นำหน้า และเปลี่ยนการ "ปะทะ" ให้เป็นการ "เกื้อกูล" ระหว่างโลกียธรรมและโลกุตตรธรรม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น