94. คำสุภาษิต ใคร ๆ ไม่อาจสงวนสิทธิ์: ธรรมชาติเป็นเจ้าของ
คำประพันธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของบทกลอน "อุดมคติ" ผลงานของ ท่านพุทธทาสภิกขุ (พระธรรมโกศาจารย์) ซึ่งต้องการสื่อให้เห็นว่า "ความดี" หรือ "ความจริงแท้" นั้นเป็นสมบัติของธรรมชาติที่ทุกคนมีสิทธิ์เข้าถึงและปฏิบัติได้ โดยไม่มีใครสามารถจับจองหรือผูกขาดเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวได้
เนื้อหาเต็มของกลอนบทนี้มักถูกอ้างถึงเพื่อเตือนสติให้คนเราลดละความเห็นแก่ตัวและการยึดมั่นถือมั่น
“อันความดี ใคร ๆ ไม่อาจสงวนสิทธิ์
ธรรมชาติเป็นเจ้าของ โดยถ้วนถี่
ใครทำเข้า ผู้นั้น เป็นคนดี
สิทธิ์จะมี เพราะการกระทำ ของตนเอง”
ความหมายโดยสรุปคือ สิทธิในการเป็น "คนดี" หรือการเข้าถึงธรรมะนั้นไม่ได้มาจากการอ้างสิทธิ์หรือการครอบครองตามกฎหมายโลก แต่เกิดจาก "การกระทำ" (กรรม) ของบุคคลนั้นเองที่สอดคล้องกับกฎของธรรมชาติ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น