119. ถ้าท่านมีแต่ความมัวเมา จะพบแต่ความปวดร้าว อย่างนิรันดร
ข้อความนี้คือส่วนหนึ่งของ "หลักธรรมนำชีวิต" หรือชุดคติธรรมที่รวบรวมจากคำสอนของ ท่านพุทธทาสภิกขุ ซึ่งเป็นการเตือนสติให้ระวังเรื่องการใช้ชีวิตที่ขาดปัญญาและการยึดติด โดยมีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้
ความหมาย: "ความมัวเมา" ในทางธรรมหมายถึงการลุ่มหลงในกามคุณ ลุ่มหลงในตัวตน (อัตตา) หรือการขาดสติระลึกรู้ เมื่อจิตใจเต็มไปด้วยความมัวเมา ก็จะถูกครอบงำด้วยความโลภ โกรธ หลง นำไปสู่การทำผิดหรือยึดติดในสิ่งที่ไม่ยั่งยืน ซึ่งสุดท้ายจะกลายเป็นความเจ็บปวดที่กัดกินใจไม่รู้จบ
ข้อความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "หลักธรรมนำชีวิต" จาก ท่านพุทธทาสภิกขุ ซึ่งเตือนใจให้มนุษย์ครองตนอยู่ในความไม่ประมาท
ใจความสำคัญ: หากบุคคลใช้ชีวิตด้วยความมัวเมาในกิเลส ลาภ ยศ หรืออบายมุข ย่อมหนีไม่พ้นความทุกข์ระทมที่กัดกินใจอย่างต่อเนื่องและยาวนาน
บริบทของข้อธรรม: ข้อความลำดับที่ 119 นี้มักปรากฏร่วมกับคำสอนสั้นๆ อื่นๆ ที่มุ่งเน้นเรื่อง "กฎแห่งกรรม" และ "การกระทำที่ส่งผลต่อใจ" เช่น:
"ถ้าท่านทำใจร้อน ก็จะต้องร้อนใจในภายหลัง อย่างไม่มีทางหลีก"
"ถ้าท่านทำมักง่าย ก็เท่ากับทำลายสิ่งที่ท่านกำลังทำอยู่นั่นเอง"
"ถ้าท่านเห็นแก่กิน ไม่เท่าไรท่านก็จะไม่มีอะไรจะกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น