124. การโกรธคนอื่นเขา ก็เท่ากับจุดไฟเผาตัวเอง เสียก่อนแล้วตั้งนาน
เป็นคำสอนที่เฉียบคมและเห็นภาพชัดเจนมากครับ ท่านพุทธทาสภิกขุต้องการสื่อว่า "ความโกรธ" คือไฟที่เกิดขึ้นในใจเราก่อนใครเพื่อน
เผาตัวเองก่อน: ทันทีที่เราโกรธ หัวใจจะเต้นแรง รุ่มร้อน กระวนกระวาย และไม่มีความสุข นั่นคือไฟได้เผาผลาญสุขภาพจิตและกายของเราไปแล้ว แม้คนที่เราโกรธจะยังไม่รู้ตัวหรือไม่สะทกสะท้านเลยก็ตาม
เสียเวลาและเสียสุขภาพ: การแบกความโกรธไว้นานๆ ก็เหมือนเราถือถ่านร้อนๆ ไว้ในมือเพื่อจะปาใส่คนอื่น คนที่โดนลวกก่อนก็คือ "ตัวเราเอง"
การปล่อยวางจึงไม่ใช่การทำเพื่อคนอื่น แต่นักคือการ "ดับไฟ" เพื่อรักษาตัวเราเองให้ร่มเย็น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น